Η κλιματική αλλαγή και η αύξηση της μέσης θερμοκρασίας της γης έχουν εντείνει το φαινόμενο της θερμικής καταπόνησης, αυξάνοντας τους κινδύνους για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων.
Η θερμική καταπόνηση (θερμικό στρες) είναι η αντίδραση του οργανισμού σε πολύ υψηλές ή πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Σε κίνδυνο βρίσκονται τόσο όσοι εργάζονται σε εξωτερικούς χώρους (όπως αγρότες, οικοδόμοι, διανομείς, πυροσβέστες κ.α.) όσο και όσοι εργάζονται σε εσωτερικούς χώρους με υψηλές ή χαμηλές θερμοκρασίες (όπως εργαζόμενοι σε χαλυβουργεία, φούρνους, ψυγεία κ.α.). Η έκθεση στη ζέστη μπορεί να προκαλέσει θερμοπληξία, θερμική εξάντληση και κράμπες, ενώ η έκθεση στο ψύχος μπορεί να οδηγήσει σε υποθερμία και άλλες βλάβες από το κρύο.
Η έγκαιρη αναγνώριση συμπτωμάτων, όπως η έντονη εφίδρωση, η ζάλη, η αδυναμία, οι μυϊκές κράμπες και η σύγχυση, είναι ιδιαίτερα σημαντική για την άμεση αντιμετώπιση των επιπτώσεων της έκθεσης σε ακραίες θερμοκρασίες. Επιπλέον, η θερμική καταπόνηση αυξάνει τον κίνδυνο εργατικών ατυχημάτων, ενώ πιο ευάλωτες ομάδες είναι οι ηλικιωμένοι, οι έγκυες γυναίκες και οι εργαζόμενοι με χρόνια νοσήματα ή που λαμβάνουν συγκεκριμένη φαρμακευτική αγωγή.
Η εφαρμογή της σχετικής νομοθεσίας και των κατάλληλων τεχνικών και οργανωτικών μέτρων, σε συνδυασμό με τη συνεργασία εργοδοτών και εργαζομένων, συμβάλλει ουσιαστικά στη διασφάλιση ενός ασφαλούς εργασιακού περιβάλλοντος. Η προστασία των εργαζομένων βασίζεται στην οργάνωση της εργασίας και στη λήψη κατάλληλων μέτρων, όπως η επαρκής ενυδάτωση, τα συχνά διαλείμματα σε δροσερούς χώρους, η προσαρμογή του ωραρίου εργασίας, η χρήση ελαφρού ρουχισμού και η αποφυγή έντονης σωματικής καταπόνησης κατά τις θερμότερες ώρες της ημέρας.
Η συνολική αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί συνεχή ενημέρωση, πρόληψη και υπεύθυνη συνεργασία όλων των εμπλεκομένων, ώστε να διασφαλίζεται η υγεία και η ασφάλεια των εργαζομένων.
Διαβάστε τη νέα έκδοση εδώ.
Πηγή: ΕΛ.ΙΝ.Υ.Α.Ε.